Κρίσιμο το διάστημα μέχρι την Σύνοδο Κορυφής – Η Τουρκία προκαλεί και την ΕΕ

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές της Ελλάδας εγκυμονεί έντονα ο φόβος για θερμό επεισόδιο από την μεριά της Άγκυρας στις τέσσερις εβδομάδες που μεσολαβούν μέχρι την σύνοδο κορυφής (24 – 25 Σεπτεμβρίου)

Φαίνεται πως η ΕΕ δεν φαίνεται να έχει καταλήξει σε σχέση με την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία και αυτός είναι ένας σοβαρός λόγος που ο Ερντογάν γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις ευρωπαϊκές συστάσεις. Αντίθετα τα σήματα που εκπέμπει είναι πολεμικού χαρακτήρα με την Άγκυρα να χρησιμοποιεί νέα Navtex στην θάλασσα της Κύπρου, προκαλώντας την έκδοση αντίθετης Navtex από την Λευκωσία.

Ο Τούρκος αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι δήλωσε ωμά: «Η Ελλάδα θέλει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Αν αυτό δεν είναι λόγος πολέμου, τότε τι είναι;» Το γεγονός ότι η επέκταση αποτελεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο κυριαρχικό δικαίωμα κάθε παράκτιου κράτους που ασκείται μονομερώς, δεν έχει σημασία για το καθεστώς Ερντογάν, το οποίο δείχνει με όλους του τρόπους ότι επιδιώκει να σπρώξει τα πράγματα σε μία πολεμική σύγκρουση.

Απευθυνόμενος στους Ευρωπαίους, ο Οκτάι δήλωσε ότι η ΕΕ «να μην περιμένει ότι η Άγκυρα θα υποχωρήσει… Δεν θα εγκαταλείψουμε τα δικαιώματα μας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο». Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απάντησε εύστοχα («σε κάθε περίπτωση, η άσκηση δικαιωμάτων κυριαρχίας της Ελλάδας δεν υπόκειται σε καμίας μορφής τουρκική αρνησικυρία»), αλλά έχει αποδειχτεί πως η επίκληση του διεθνούς δικαίου δεν έχει πια σημασία.

Στην πρόσφατη άτυπη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών, η ΕΕ εξέφρασε φραστική αλληλεγγύη και έδωσε μία ακόμα προθεσμία στην Άγκυρα να σταματήσει τις επιθετικές κινήσεις της και να επανέλθει στο τραπέζι του διαλόγου. Η προαναφερθείσα έμπρακτη απάντηση που έλαβε δεν αφήνει καμια αμφιβολία για τις τουρκικές προθέσεις.

Στην Αθήνα ελπίζουν πως στη ειδική σύνοδο κορυφής (24-25 Σεπτεμβρίου), θα ληφθεί επιτέλους απόφαση για επιβολή επώδυνων κυρώσεων στην Τουρκία, παρότι η Γερμανία και ορισμένες ακόμα χώρες, όπως π.χ. η Ισπανία, κάνουν ό,τι μπορούν για να το αποτρέψουν.

Τα προσχήματα, ωστόσο, έχουν πέσει, γεγονός που φέρνει σε δύσκολη θέση όσες κυβερνήσεις εγείρουν εμπόδια. Στην πραγματικότητα, στην υπόθεση αυτή κρίνεται και η ήδη τραυματισμένη αξιοπιστία της ΕΕ, η οποία σπεύδει να επιβάλει κυρώσεις στη Λευκορωσία, όπως έχει πράξει και για τη Ρωσία, αλλά αφήνει παντελώς ακάλυπτες δύο χώρες-μέλη της.

σχετικα αρθρα

Leave a review