google.com, pub-3685520257537876, DIRECT, f08c47fec0942fa0

ΤΑ ΙΜΙΑ 1996 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Α.Ο.Ζ. 2020!.

από τον Λουκά Μπαρτατίλα

Εδώ και αρκετό καιρό, όσον αφορά στα ελληνοτουρκικά, επισημαίνεται συχνά και από πολλούς ο κίνδυνος να επαναληφθεί μία εθνική ήττα πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από αυτή των Ιμίων.
Ακούγεται μάλιστα η άποψη η οποία υποστηρίζει, ότι εάν πάμε σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, θα υποστούμε εθνική τραγωδία και συνοριακό ακρωτηριασμό.

Το πολιτικό ανάστημα των πολιτικών μας δικαιολογεί αυτόν τον φόβο αφού δυστυχώς αρκετά χρόνια τώρα δεν μας έχουν συνηθίσει σε εθνικές νίκες, αλλά σε υποχωρήσεις και εθνικές ντροπές.

Υπάρχουν όμως μεταξύ των άλλων τρείς βασικοί λόγοι που διαφοροποιούν την σημερινή κατάσταση σε σχέση με το παρελθόν.

1) Το ενεργειακό και οι ιστορικές ανακατατάξεις που ζούμε και θα ζήσουμε έχουν γεννήσει νέες γεωπολιτικές συμμαχίες σε επίπεδο κρατών και οικονομίας. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια η Τουρκία ωφελούταν σε σχέση με την Ελλάδα από τις μεγάλες δυνάμεις. Πλέον η στάση της, οι βλέψεις και οι συμμαχίες της, την έχουν καταστήσει επικίνδυνο και ανεξέλεγκτο παίκτη, κάτι που φυσικά δεν εξυπηρετεί τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων.

Στο πρόσφατο παρελθόν η πατρίδα μας ήταν ένας ασθενής παίκτης στην ισορροπία δυνάμεων, ενώ αντιθέτως η Τουρκία δυνάμωνε εξ΄αιτίας και της εκ των έξω βοηθείας, αφού ήταν ένα πιόνι για τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων στην Ανατολή.

Τώρα πια ο σταθεροποιητικός παράγοντας στην περιοχή είναι η Ελλάς, η οποία διαθέτει, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί μεγάλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, δεν συνεργάζεται με τρομοκράτες όπως η Τουρκία, και έχει το στρατιωτικό υπόβαθρο και την ισχύ να υποστηρίξει την νέα κατάσταση που δημιουργείται προς όφελος τόσο των μεγάλων δυνάμεων , όσο και της πατρίδος μας.

Τα κοινά συμφέροντα των ισχυρών κρατών και της Ελλάδος είναι το μοναδικό σημείο-κλειδί. Δεν φωτίστηκαν ξαφνικά οι πολιτικοί μας, ούτε άλλαξε κάτι ως προς την ικανότητα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και των διπλωματών μας.
Απλά τώρα η χώρα μας καλείται να παίξει τον ρόλο του επιτηρητή και της σταθερότητας στην περιοχή.

2) Τα στελέχη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων δεν θα ανεχτούν με τίποτα, ούτε με σφαίρες, μία εθνική ήττα και ντροπή, όπως το ανέχτηκαν στα Ίμια το 1996.
Όταν κάποιος υπηρετεί σε σώματα ασφαλείας, πετάει στρατιωτικά αεροπλάνα, μπλέκεται σε αερομαχίες με τους «γείτονες», η κουμαντάρει πλοία και διοικεί στρατιώτες , δεν είναι απλός δημόσιος υπάλληλος. Διαθέτει υψηλό φρόνημα, αυταπάρνηση και η Πατρίδα για αυτόν είναι ό,τι πιο πολύτιμο υπάρχει, πάνω από τον εαυτό του και την οικογένεια του.

Οι ανοησίες που έγιναν στην περίπτωση των Ιμίων δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν αποδεκτές από το στρατιωτικό σώμα στις μέρες μας.
Ας φανταστούμε σήμερα την περίπτωση να δηλώσει κάποιος πολιτικός: «Πείτε, ότι την σημαία την πήρε ο αέρας».
Η ένταση με την Τουρκία έχει ανέβει σε τέτοια επίπεδα που, εάν κάποιος πολιτικός αποφασίσει να προβεί σε τέτοια δήλωση και ανάλογη πράξη , μάλλον θα πρέπει να βγάλει μόνιμο τουρκικό διαβατήριο

Ειδικά μετά τις τελευταίες επιτυχίες τόσο στον Έβρο το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, όσο και με την φρεγάτα «ΛΗΜΝΟΣ» και το «ελληνικό σάντουιτς» κατά των τουρκικών F-16, είναι πλέον ολοφάνερο και στην πράξη, ότι αν κάποιος πρέπει να φοβάται, αυτός δεν είναι η Ελλάς.

3) Η αφύπνιση και ο εγγενής χαρακτήρας του Ελληνικού Λαού αποτελούν έναν ακόμη παράγοντα διαφοροποίησης σε σχέση με τα Ίμια του 1996.
Φαινομενικά υπάρχει ένας δυϊσμός ως προς αυτό, δηλαδή κάποιοι λίγοι ενδιαφέρονται για την χώρα και οι περισσότεροι κάθονται στις καφετέριες, βλέπουν χαζό-reality και είναι ανίκανοι να προστατεύσουν την Ελλάδα.

Όσοι το υποστηρίζουν αυτό θα πρέπει καταρχάς να λάβουν υπ΄όψιν τους, ότι αυτή η άποψη ανήκει στην τούρκικη προπαγάνδα και το έχει δηλώσει ο Ερντογάν στα πλαίσια του ψυχολογικού πολέμου,
προκειμένου να πλήξει το ηθικό μας και να ντοπάρει τους «γείτονες».

Σε οριακές στιγμές της ζωής μας και της Ιστορίας, ξυπνάνε μέσα στους ανθρώπους γιγαντιαίες δυνάμεις, που ούτε οι ίδιοι γνώριζαν , ότι κατείχαν.
Το γεγονός αυτό έχει συμβεί και συμβαίνει κάθε μέρα είτε σε επίπεδο Ιστορίας είτε και σε προσωπικό επίπεδο.

Οι ίδιοι άνθρωποι που βρίσκονται στις καφετέριες και χαζολογάνε με σάχλες, εάν έρθουν έτσι τα πράγματα, ώστε να χρειαστεί να πολεμήσουν, θα μεταμορφωθούν σε Ήρωες.
Ο Ήρωας δεν είναι ένα εξωπραγματικό ον. Είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος που κάποια στιγμή και για διαφόρους λόγους υπερβαίνει τον εαυτό του.

Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει και εμείς ως Έλληνες να απαιτήσουμε από την πολιτεία να προχωρήσει σε αύξηση της θητείας και σε στρατολόγηση και των γυναικών, φυσικά με αυτόματη και δια ροπάλου αποκοπή των «βυσμάτων» αλλά και με συνεχή εκπαίδευση.
Το Ισραήλ, μία χώρα μικρότερη σε αναλογία πληθυσμού από εμάς και περιτριγυρισμένη από εχθρούς κατάφερε με αυτή την μέθοδο να γίνει ισχυρός παίκτης στα δρώμενα.
Εάν δεν έχεις στρατιωτική ισχύ, είναι αδύνατο να έχεις πολιτική και διπλωματική ισχύ.

Τέλος, είναι καλό να επισημανθεί , ότι παρά την διαδεδομένη αντίληψη η Ιστορία δεν κάνει κύκλους.
Η Ιστορία διαγράφει σπείρες, δηλαδή προσομοιάζει με τους κύκλους , αλλά κάθε εποχή και γεγονός είναι διαφορετικά διότι εμπεριέχουν μέσα τους παρελθοντικά γεγονότα και νέες καταστάσεις και άρα γεννούν και νέες συμπεριφορές και εξελίξεις.

Βρισκόμαστε σε μία πολύ σημαντική σπείρα όχι μόνο της Ελληνικής, αλλά και της Παγκόσμιας Ιστορίας και καλούμαστε τόσο ως Έλληνες , όσο και ως Άνθρωποι, να συμπεριφερθούμε αναλόγως.

σχετικα αρθρα

Leave a review